Styl kolonialny

(Zajrzyj też na stronę internetową Domaru!)

Stylowa mieszanka brytyjskiego designu i egzotycznych wpływów

Styl zwany obecnie kolonialnym narodził się w brytyjskich koloniach w Birmie, Indiach, Tajlandii, Laosie, Indonezji i Afryce. W XVIII i XIX wieku pod panowaniem Brytyjczyków była jedna czwarta świata. Koloniści, którymi byli głownie oficerowie z rodzinami oraz plantatorzy herbaty i kawy, pragnęli przywieźć ze sobą z ojczyzny odrobinę luksusu, do którego byli przyzwyczajeni. Niestety, przywożone meble nie sprawdzały się w tropikalnym klimacie. Dlatego postanowiono wykonywać meble z miejscowych gatunków drewna. Wybierano głównie teak, mahoń, palisander, mango, akację azjatycką, drzewo różane. Meble produkowano według oryginalnych wzorów, modnych w ówczesnej Europie. Był to głównie styl regencji i wiktoriański. Miejscowi artyści i rzemieślnicy skrupulatnie kopiowali przywiezione z Wysp Brytyjskich stoły, krzesła, biurka, sekretarzyki i bieliźniarki. Wszystkie meble były wykonane ręcznie. Niektóre meble były delikatne, wręcz filigranowe, zdobione techniką inkrustacji czy intarsji, inne potężne, masywne, wręcz gotyckie. Pojawiły się meble przystosowane do nowych warunków klimatycznych: ażurowe szafy, które umożliwiają swobodną cyrkulację powietrza, łóżka z moskitierami.

W ten sposób narodził się eklektyczny styl kolonialny, będący mieszanką brytyjskiego designu, miejscowych gatunków drewna i dalekowschodniej oryginalnej ornamentyki. Obecnie swój eklektyczny charakter, łączący wiele wpływów, styl kolonialny zawdzięcza różnorodności pierwowzorów pochodzących z wielu krajów europejskich, takich jak: Anglia, Francja, Hiszpania czy Portugalia.

Kolorystyka i aranżacja tworząca efekt

Stylowi kolonialnemu towarzyszy moda na ciemne, egzotyczne gatunki drewna, m.in.: venge, mahoń, palisander, teak. Popularne są materiały naturalne: rattan, bambus i wiklina oraz specjalnie preparowany sznurek.

Meble kolonialne, dzięki swej prostocie i małej ilości zdobień doskonale harmonizują z meblami nowoczesnymi. Są masywne i trwałe. Wykończenie ich powierzchni ma świadczyć o ich historycznym pochodzeniu, stosowane więc są rozmaite techniki postarzające, łącznie z imitacją otworów po kornikach; meble są woskowane i polerowane ręcznie.

Meble kolonialne, ze względu na masywność, zdecydowanie lepiej wyglądają w większych przestrzeniach. Można je łączyć z nowoczesnymi sprzętami, ale równie dobrze prezentują się w zabytkowych aranżacjach.

Zazwyczaj ciemne meble najlepiej prezentują się na tle ścian yellow bahama, purpury, ciemnej zieleni i pomarańczy. Jeśli decydujemy się na jasne ściany, pamiętajmy, żeby podłoga była ciemna, inaczej uzyskamy niedobry efekt „lewitowania mebli”.

Bardzo efektowne będzie zestawienie mebli z rattanem, surowym drewnem – dębem lub orzechem – bambusowymi matami i niebieskozielonymi ścianami.

Meble kolonialne są wygodne i eleganckie. Nie wymagają specjalnej troski, wystarczy raz na jakiś czas przetrzeć je odrobiną wosku bądź mleczkiem. I pamiętajmy, są wykonane z litego drewna, najczęściej nie można ich złożyć, co może utrudniać transport, dlatego należy je dokładnie wymierzyć przed zakupem.